வேலூர் கலகம்

 1857 ஆம் ஆண்டு நடந்த கலகம் இந்திய வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாகும், இது ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக பல கிளர்ச்சிகளுக்கு வழிவகுத்தது.  இந்தக் கிளர்ச்சியை ‘இந்தியக் கிளர்ச்சி’ என்று ஜெர்மானிய தத்துவஞானி கார்ல் மார்க்ஸ் அழைத்தார்-அவர் நியூயார்க் டெய்லி ட்ரிப்யூனில் எழுதியவர்-ஜவஹர்லால் நேரு மற்றும் வி.டி.  சாவர்க்கர் அதை ‘முதல் சுதந்திரப் போர்’ என்று அழைத்தார்.  1857 கிளர்ச்சி பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான முதல் முழக்கமாக அடிக்கடி நினைவுகூரப்பட்டாலும், 1806 இன் வேலூர் கலகம், உண்மையில், ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிரான ஆழமான மனக்கசப்பின் ஆரம்ப நிகழ்வு என்பது பலருக்குத் தெரியாது.

 நாடுகடத்தப்பட்ட மைசூர்வாசிகள்

 1799 ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் துருப்புக்கள், ஹைதராபாத் நிஜாம்களின் உதவியுடன், செரிங்கபட்டம் (ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்தின் ஆங்கிலமயமாக்கப்பட்ட பதிப்பு) முற்றுகைக்குப் பிறகு, திப்பு சுல்தானிடமிருந்து மைசூர் இராச்சியத்தைக் கைப்பற்றினர் - இது காவேரி நதியை சங்குவாய் மாற்றியது.  மே 4 அன்று திப்பு சுல்தான் கொல்லப்பட்ட பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் மைசூரை உடையர்களிடம் (மைசூரின் முன்னாள் ஆட்சியாளர்கள்) ஒப்படைத்தனர்.  திப்புவின் குழந்தைகளும் அவர்களது குடும்பங்களும் வேலூருக்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர்.  இருப்பினும், இந்த உத்தி விரைவில் அவர்களை வேட்டையாட வந்தது.

 டைகர் ஆஃப் மைசூரில்: திப்பு சுல்தானின் வாழ்க்கை மற்றும் இறப்பு, திப்புவின் குழந்தைகள், அவர்களது குடும்பங்கள் மற்றும் 'எண்ணற்ற வேலையாட்கள்' இணைந்து '3,000 ஆன்மாக்களைக் கொண்ட மைசூரியர்களின் சமூகத்தை உருவாக்கினர், இது வேலூரைச் சுற்றியுள்ள கணிசமான பகுதியில் பிரிந்தது' என்று டெனிஸ் பாரஸ்ட் குறிப்பிடுகிறார்.  .  திப்புவின் சந்ததியினர் விரைவில் தங்கள் தந்தை மற்றும் தலைவரின் மரணத்திற்கு பழிவாங்க சதி செய்யத் தொடங்கினர்.

 கிளர்ச்சி

 நவம்பர் 14, 1805 அன்று, செரிங்காபட்டத்தில் நடந்த இரத்தக்களரிப் போருக்கு ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, புதிய இராணுவ ஆடைக் குறியீட்டை விவரிக்கும் பிரிட்டிஷ் துருப்புக்களின் தளபதி சர் ஜே.எஃப். கிராடாக் ஆணை பிறப்பித்தார்.  அந்த உத்தரவின்படி, சிப்பாய்கள் சீருடை அணிந்து, முக முடியை மொட்டையடிக்க வேண்டும், இனி தங்கள் சாதிகளைக் குறிக்க முடியாது, மேலும் மாட்டுத் தோலால் செய்யப்பட்ட காகேட் கொண்ட தோல் தலைப்பாகை அணிய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.  சீரான தன்மையை நிலைநாட்ட ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டாலும், 'உயர்-சாதி' இந்து சிப்பாய்கள் தோல் தலைக்கவசம் அணிவதை எதிர்த்தனர், இதனால் அவர்கள் தங்கள் சாதியிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவார்கள் என்று கூறினர்.

 இரண்டாம் பட்டாலியன், நான்காவது படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த 21 சிப்பாய்கள் தங்கள் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியபோது, ​​அவர்கள் உடல் ரீதியான தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர் மற்றும் சென்னையில் உள்ள செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையில் (இப்போது சென்னை) பொதுமக்களின் வசைபாடலை எதிர்கொண்டனர்.  இருப்பினும், அறிஞர்கள் கே.கே.  'ஹைதராபாத், பெல்லாரி, வாலாஜாபாத், பெங்களூர் மற்றும் நுண்டிட்ரக்' ஆகிய இடங்களில் இதே போன்ற ஆடை கட்டுப்பாடுகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாகவும், 'இந்த விதிமுறைகள் மட்டுமே வேலூர் கலகத்திற்கு காரணமாக இருந்ததா என்பது சந்தேகம்' என்றும் பிள்ளை கூறுகிறார்.  வேலூரில் திப்பு சுல்தானின் குழந்தைகள் இருந்ததே கிளர்ச்சிக்கு ஒரு வடிவம் கொடுத்த அடிப்படைக் காரணியாக இருந்தது என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

 தி கிரிம்சன் டைட்

 1806 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 10 ஆம் தேதி காலை சிப்பாய்கள் வேலூர் கோட்டையைத் தாக்கினர்.  ஒரு படுகொலையைத் தொடர்ந்து, 100க்கும் மேற்பட்ட பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்-அவர்களில் பலர் தூங்கும் போது சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.  சிப்பாய்களால் பிரிட்டிஷ் கொடி இறக்கப்பட்டது, திப்புவின் நான்காவது மகன் மொய்சுதீன் அவர்களுக்கு வழங்கிய திப்புவின் கொடி ஏற்றப்பட்டது.  கே.கே.  பிள்ளை, 'வேலூர் கலகத்தின் காரணங்கள்' என்ற தனது ஆய்வறிக்கையில், 'மொசீயுதீன் [sic] வேலூரில் இருந்து தப்பி மெட்ராஸுக்குச் செல்வதற்காக தாக்குதலைத் திட்டமிட்டார், அங்கு அவரது ஆதரவாளர்கள் குடும்பம் திரும்புவதற்காகக் காத்திருந்தார்' என்று எழுதினார்.  ஆற்காட்டில் இருந்து ஒரு பிரிட்டிஷ் குதிரைப்படை படைப்பிரிவு கோட்டையை அடைந்தபோது, ​​​​அது ஏற்கனவே கலகக்காரர்களின் வசம் இருந்தது.  விரைவில், அவர்களில் பெரும்பாலோர் பிரிட்டிஷ் படைகளால் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் கிளர்ச்சி நசுக்கப்பட்டது.

 கோட்டையை மீண்டும் கைப்பற்றியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்ட சர் ரோலோ கில்லெஸ்பி தலைமையிலான நிவாரணப் படையின் அதிகாரி ஜான் பிளாக்கிஸ்டன், பின்னர் 800 க்கும் மேற்பட்ட சிப்பாய்களின் உடல்கள் கோட்டையிலிருந்து வெளியே கொண்டு செல்லப்பட்டதாக விவரித்தார்.  சாலி-போர்ட்'.[5]  உலகின் முக்கால்வாசிப் பகுதியில் நடந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகால இராணுவ சாகசத்தில், அன்றைய நிகழ்வுகளை விவரித்தார், 'அரண்மனையில் அடைக்கலம் தேடிய நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சிப்பாய்கள், கர்னல் கில்லெஸ்பியின் உத்தரவின் பேரில் வெளியே கொண்டு வரப்பட்டனர்.  ஒரு சுவரின் கீழ், மற்றும் அவர்கள் அனைவரும் அனுப்பப்படும் வரை துப்பாக்கிகளில் இருந்து குப்பியால் சுடப்பட்டது.

 வேலூர் கலகம் பெரும்பாலும் 1857 நிகழ்வுகளால் மறைக்கப்பட்டாலும், அதன் விளைவுகள் பிரிட்டனில் உணரப்பட்டன.  இறுதியில், கோட்டையில் பணியமர்த்தப்பட்ட அதிகாரிகள் கிளர்ச்சியில் விளைந்த மாற்றங்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான அவர்களின் நோக்கங்கள் குறித்து விசாரிக்கப்பட்டனர்.  புகழ்பெற்ற பழமொழி சொல்வது போல், வரலாறு மீண்டும் நிகழாது, ஆனால் அது அடிக்கடி ஒலிக்கிறது, சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் என்ஃபீல்ட் பி-53 துப்பாக்கிகளை அறிமுகப்படுத்த இதேபோன்ற முடிவை எடுத்தனர்.  மாட்டிறைச்சி மற்றும் பன்றி இறைச்சி கொழுப்பு, 1857 இன் கிளர்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.

 வரலாற்று புத்தகங்கள் அனைத்தும் 1857 கிளர்ச்சியை உள்ளடக்கியிருந்தாலும், பலர் வேலூர் கலகத்தின் கதையை தொடர்புபடுத்தவில்லை - இது பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிரான இந்திய எதிர்ப்பின் முந்தைய எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும்.  வேலூர் கலகம் அதன் 1857 ஆம் ஆண்டின் அரை நூற்றாண்டுக்கு முந்தையது, மேலும் வரவிருக்கும் விஷயங்களின் அடையாளமாக செயல்பட்டது.

 உனக்கு தெரியுமா?

 1857 ஆம் ஆண்டின் கலகம் பெரும்பாலும் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான முதல் கிளர்ச்சியாகக் கருதப்பட்டாலும், காலனித்துவத்திற்கு எதிரான இந்திய எதிர்ப்பின் ஆரம்ப உதாரணங்களில் ஒன்று 1806 ஆம் ஆண்டு வேலூர் கலகத்தில் காணப்படுகிறது.

 1799 இல் செரிங்காபட்டம் முற்றுகைக்குப் பிறகு, பிரிட்டிஷ் துருப்புக்கள் திப்பு சுல்தானைக் கொன்று, மைசூர் இராச்சியத்தைக் கைப்பற்றி, அவரது குழந்தைகளை வேலூருக்கு நாடு கடத்தினர்.

 நவம்பர் 14, 1805 இல், செரிங்காபட்டத்தில் நடந்த இரத்தக்களரிப் போருக்கு ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பிரிட்டிஷ் துருப்புக்களின் தளபதி சர் ஜே.எஃப் கிராடாக் ஒரு புதிய ஆடைக் குறியீட்டை விவரித்தார்: (1) அனைத்து வீரர்களும் அணியுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டனர்.  தோல் தலைப்பாகை, (2) அவர்கள் தங்கள் சாதிகளைக் குறிப்பது தடைசெய்யப்பட்டது மற்றும் (3) அவர்கள் தங்கள் முக முடியை மொட்டையடிக்கும்படி கேட்கப்பட்டனர்.

 இரண்டாம் பட்டாலியன், நான்காவது படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த 21 சிப்பாய்கள் தங்கள் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியபோது, ​​அவர்கள் உடல் ரீதியான தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர் மற்றும் சென்னையில் உள்ள செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையில் பொதுமக்கள் வசைபாடுகிறார்கள்.

 ஜூலை 10, 1806 காலை, சிப்பாய்கள் வேலூர் கோட்டையைத் தாக்கினர், அதைத் தொடர்ந்து ஒரு படுகொலை நடந்தது.

 கோட்டையை மீண்டும் கைப்பற்றுவதற்காக வந்திருந்த நிவாரணப் படையின் அதிகாரியான ஜான் பிளாக்கிஸ்டன், 800க்கும் மேற்பட்ட சிப்பாய்களின் உடல்கள் கோட்டைக்கு வெளியே கொண்டு செல்லப்பட்டதாக பின்னர் விவரித்தார்.

 கிளர்ச்சியில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆங்கிலேயர்கள் கொல்லப்பட்டனர், அவர்களில் பலர் தூங்கும் போது சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்.

 வரலாற்றாசிரியர்களான கே.கே.  சிப்பாய்களுக்கு மொய்சுதீனால் வழங்கப்பட்ட திப்புவின் கொடி அவர்கள் கோட்டையைக் கைப்பற்றிய பிறகு ஏற்றப்பட்டதால், திப்பு சுல்தானின் மூன்றாவது மகன் மொய்சுதீன் கலகத்தின் பின்னணியில் இருந்ததாக பிள்ளை நம்புகிறார்.

 கிளர்ச்சி பற்றிய செய்தி பரவிய பிறகு, சர் ரோலோ கில்லெஸ்பி தலைமையில் ஒரு நிவாரணப் படை ஆற்காட்டில் இருந்து வந்து கோட்டையை மீண்டும் கைப்பற்றியது.